WILLIAM LA SÖYLÜYORUM
Afrika derin bir kuyu, susuz ve sıcak,
Açlık, hastalık, çaresizlik bizi boğacak,
Küçücük çatısız evlerde biz,
Işıksız, kitapsız, umutsuz, korkak…
Kıtlık var sağda solda,
Ne elde var, ne de avuçta,
Saatlerce çalıştık güneşin altında,
Bitiyordu umudumuz, dayanıyorduk sabırla.
Radyolar cızırdıyordu akıl verircesine,
Susmuyordu hiç kimse çok bilmişçesine
Ne yapacağım diye düşünürken ben
Gecenin ayazında tek başımayken.
Büyülü dünyalarda uçarken,
Kambayla hayallere dalarken
Ben çoktan gitmiş olucam
Yel değirmenim dönerken.
Kimseler bilmez yaşadıklarımı,
Hangi kelime anlatabilir merakımı?
Kütüphanenin raflarındaki
Enerji mucizenin adı.
Şimdi çöplükte dolaşma zamanı,
İşe yarayacak her parçayı kullanmalı,
Öğrenmeli her şeyi, dikmeli o kuleyi.
Beklemeli elektriğin gelmesini.
Korkardım büyücülerden, sığınırdım babama
Eski bisikletten umut dolu yarınlara
Düğmeye basınca ışık dolacak odama
Rüzgar gülü yapıyorum ben yuvama.
Büyülü dünyalarda uçarken,
Kambayla hayallere dalarken
Ben çoktan gitmiş olucam
Yel değirmenim dönerken.
Gerekli olan herşeyi bulmuştum ben,
Tek eksik parça eski bisikletten
şimdi rüzgar gülünün göbeğinde
hayallerim olan kulenin tam tepesinde.
Araba lastiği anahtar oldu evime,
Annenim yüzünde sıcacık bir gülümseme,
babamın gururu yine üzerimde,
çöplükte kurulan umut dolu geleceğe
Koy bütün ekmeği şimdi ortaya
Çalış dur sabahtan akşama
Dökülen terler, soyulan dizler,
Hayatından silinmeyen izler,
Geçecek inanıyorum ben bu güzler,
Başarıya götürecek sizi hayaller.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder